|
długość boku pierwotnej mastaby:
71.5 m
wysokość mastaby: 8.4 m
kąt nachylenia poszczególnych stopni piramidy:
72o
końcowe wymiary podstawy: 109 m x 121 m
wysokość po przebudowach: 62.5 m
|
mur otaczający kompleks:
wysokość:
10.5 m
otaczana powierzchnia:
544.9 m x 277.6 m
|
|
Twórcą i projektantem
kompleksu grobowego Dżesera był jego architekt, pełniący również funkcję
wezyra, Imhotep. Na podstawie etapów budowy można prześledzić realizację i
zmiany projektowe tej budowli, postawionej koło grobów galeriowych
Hetepsechemui, Nebre i Nineczera.
W
pierwszej fazie urządzono mastabę o
długości bocznej 71,5 m, której szyb grobowy o wymiarach 7 x 7 m i głęboki
na 28 m, prowadzi do komory grobowej (pierwotnie wykonanej z wapienia,
potem zastąpionej przez twardszy różowy granit). Komora jest dostępna
przez korytarz, prowadzący w dół od świątyni grobowej na północ od mastaby,
zamknięta zaś ciężkim granitowym czopem w stropie. Wokół
szybu grobowego biegną cztery systemy galerii z przedstawieniami Dżesera
stanowiące odzwierciedlenie królewskiego pałacu. Przy wschodniej stronie
mastaby odchodzą od jedenastu głębokich na ponad 30 m szybów galerie na
zachód. Pięć północnych było używanych na pochówek: trumny, sarkofagi,
mumia dziecka. W sześciu południowych galeriach znaleziono 40 000 naczyń
kamiennych.
Kolejna rozbudowa mastaby o 8,4 m na wschód objęła też szyby, przez co
nietypowa orientacja wschód-zachód. Imhotep podjął decydującą zmianę
projektu, najpierw na czterostopniową, potem sześciostopniową piramidę. Do
pierwszych etapów budowy zwykłej mastaby należą w obrębie zespołu tzw.
grób południowy (H) - podłużna mastaba o wymiarach 13 x 84 m. Świątynia
grobowa (C) na północy pozostała niedokończona i od północnej strony
wypełniono ją, przez co tworzy masywny obiekt. Poprzez dołączenie
północnego dziedzińca (D) i włączenie masywów zachodnich zespół powiększył
się do rozmiarów 545 x 278 m. Otoczony został murem z uskokami, wyłożonymi
wapieniem z Tury, z bramą wejściową i czternastoma pozornymi bramami. W
pochówku Dżesera baron von Minutoli znalazł w 1821 roku jeszcze pozłacaną
czaszkę i pozłacane podeszwy, w 1926 r zaś
J.Ph.Lauer lewą stopę i inne
części szkieletu - kość ramieniową i żebra. (T.Schneider)
|