XXVI dynastia 664 - 525
( Sais )

Pierwsi trzej (czterej) władcy tej dynastii są przez K.Kitchena wyodrębnieni jako tzw. XXV dynastia protosaicka. Właściwą stolicą kraju jest Memfis, a mówiąc  Okres Saicki charakteryzujemy kulturę epoki rządzonej przez królów XXVI dynastii. Był to okres spokoju i gospodarczej prosperity oraz znacznych osiągnięć artystycznych nawiązujących do form archaicznych. Renesans Saicki to nie tylko nowe międzynarodowe przymierza, ale również nowa polityka militarna - nabór greckich i karyjskich hoplitów, żydowskich najemników i fenickich okrętów wraz załogami, również próby budowy własnej floty i utrzymywanie stosunków z greckimi miastami. Konfrontacja z Kuszytami i Babilonem doprowadziła do długotrwałych wojen uniemożliwiających trwałą dominację w Azji. Dzięki niekonwencjonalnej potędze militarnej, Persowie pokonali dynastię z Sais przyjmując jednak zdobycze kulturalne stojących na znacznie wyższym poziomie kulturowym Egipcjan.
Transkrypcja królewskiej tytulatury będzie poprawnie widziana po pobraniu i zainstalowaniu czcionki glyphtrl.ttf .

715 - 695

Ammeris

• Ammeris _(Man)

Manethon przypisuje temu władcy panowanie przez 12 lat i dodaje że jego następcą był Stephinates. Przypuszcza się, że Ammeris, nazywany przez Manethona, Ammeris Nubijczyk, był kuszyckim namiestnikiem ustanowionym przez Szabakę, po usunięciu Bokchorisa.

695 - 688

Stephinates

• Stephinates _(Man)

Zdaniem Manethona następca Ammerisa Nubijczyka. Pierwowzorem greckiego imienia Stephinates może być egipskie imię Tefnacht. Był prawdopodobnie jakimś lokalnym wasalem XXV dynastii, a wg. W.Helcka mógł być synem Bokchorisa

695 - 688

Nekaub

• Nechepsos _(Man)

U Manethona Nechepsos. Władca, który miał rządzić przez 6 lat, a, zdaniem K.Kitchena - 16. Uznawany za lokalnego regenta z Sais z czasów poprzedzających panowanie właściwej XXVI dynastii.

672 - 664

Nekau I  ( Necho I )

• ... ...

• ... ...

• ... ...

• mn-xpr-ra (?)

• nk(A)w , nk(A)w-b(A) (?) , Nechao _(Man) , Nechepsos _(Man)

Syn Bokchorisa, księcia Sais. Był jednym z dynastów Delty wiernym Asyrii, przez którą wspierany, władał Sais i Memfis. Nawet synowi swemu Psametykowi nadał asyryjskie imię Nebuszezibanni. Wedle przekazu Herodota, został prawdopodobnie zabity przez Tenutamona.

664 - 610

Psametyk I

• Hr aA-ib

• nb-a

• qnw

• wAH-ib-ra

• psmtk , p(A)-s(I)-n-mtk , Psammetichos _(Man)

Syn Nekau I, księcia Sais. Pod asyryjskim imieniem Nebuszezibanni rządził w Athribis. Po wycofaniu się Asyryjczyków przejął władzę uzyskując zwierzchnictwo nad książętami Delty opierając się na jońskich i karyjskich najemnikach. Dotarł z nimi do Palestyny, oblegał Aszdod. Udało mu się przyłączyć Środkowy Egipt zarządzany przez regentów z Herakleopolis - Padiiseta i Sematauiefancha. W 656 przejął władzę również w Tebach gdzie staraniami dyplomatycznymi uzyskał dla swej córki Nitokris tytuł Boskiej Czcicielki Amona, co zapewniało praktyczną władzę nad Górnym Egiptem. Sądzi  się ostatnio, że w uzyskaniu urzędu Boskiej Czcicielki Amona dla Nitokris pomógł w znacznym stopniu Sematauiefanch, książę Herakleopolis, wspierając zbrojnie Psametyka. Działalność militarna Psametyka w późniejszych latach koncentrowała się głównie w Libii i Azji Przedniej. W odpowiedzi na wzrastające potęgi Medii i Babilonu Psametyk wspierał rozpadającą się Asyrię w bitwach w latach 616 i 610. Z działalności budowlanej władcy znane są m.in. rozbudowa Serapeum w 52 roku panowania i liczne zabytki znajdywane głównie na terenach Delty. Umarł po długim panowaniu i został pochowany w Sais.

610 - 594
610-595 (Dodson, von Beckerath)

Nekau II ( Necho II )

• Hr siA-ib

• mAa-xrw

• mri-nTrw

• wHm-ib-ra nswt-bit wHm-ib-ra

• nk(A)w , nk(A)w sA-ra , nqw , Nekos _(Man)

wH-ib-ra Uhibre 
wHm-ib-ra Uhemibre (O Odnawiającej Się Woli, Re)

Syn Psametyka I i królowej Mehitenusechet. Wspierał Asyryjczyków przeciwko Babilonii. W wyniku syryjskiej wyprawy z 609 r dowodzonej osobiście przez Nekau został pobity pod Megiddo stawiający opór król Judy Jozjasz. Na jego miejscu osadził Nekau jego syna Joachaza, a później Jojakima, przywracając tym samym zwierzchnictwo Egiptu nad Palestyną. Po przegranej z armią babilońską słynnej bitwie pod Karkemisz w 605 r wojska Nekau II wycofały się do Egiptu i tylko śmierć Nabopolassara, ojca Nabuchodonozora uratowała Egipt przed najazdem. W 601 r Nakau odparł babiloński atak na Egipt i jak podaje Herodot, w pogoni za uciekającym wrogiem, zdobył Gazę. Był twórcą floty egipskiej, którą na zlecenie króla budowali rzemieślnicy korynccy. Podjął też budowę kanału łączącego wschodnią odnogę Nilu (na pn. od Bubastis) z Morzem Czerwonym. Prace nad kanałem zostały zakończone dopiero przez Dariusza Wielkiego. Sądzi się, że zorganizował wyprawę handlową, która pierwszy raz w dziejach opłynęła Afrykę. Wydarzenie to jest jednak kwestionowane jako fakt historyczny, skarabeusze z Brukseli mające go poświadczać są prawdopodobnie nowożytnym fałszerstwem. Nakau II zmarł w maju 594 r p.n.e. zostawiając tron swemu synowi, Psametykowi II

595 - 589
 

Psametyk II

• Hr mnx-ib , mnx-ib nfr-ib-ra

• wsr-a

• snfr-tAwi

• nfr-ib-ra , snfr-tAwi nfr-ib-ra

• psmtk , nb-pHti-ra psmtk , Psammuthis _{(Man) ,} Psammis _(Man)

Syn Nekau II i królowej Chedebnetiretbinet. Podczas swego krótkiego panowania osobiście poprowadził wyprawą przeciwko Nubijczykom o czym zaświadczają napisy na kilku stelach oraz wzmianka u Herodota.  Efekt tej ekspedycji nie jest nam całkowicie znany. Wiadomo, że w jednej z bitew wielu Nubijczyków straciło życie a 4200 zostało wziętych do niewoli. Nie wiadomo, czy została zdobyta stolica w Napata. Z okresu panowania Psametyka zachowało się wiele zabytków, ozdabiał budowle drobnymi akcentami architektonicznymi, wiele z nich wzniósł sam, wiele też uzurpował. Zmarł w drodze powrotne z podróży do Fenicji.

589 - 570

Apries

• Hr wAH-ib

• nb-xpS

• swAA-tAwi , sA-ptH mri.f

• xaa-ib-ra

• wAH-ib-ra , Uaphres _{(Man) ,} Apries _(Man)

 xaa-ib-ra Chaaibre (O Radosnym Sercu, Re)

 wAH-ib-ra Uahibre (O Niezłomnej Woli, Re)

Syn Psametycha II. Energiczny i odważny władca. Prowadził wojnę z Fenicjanami, zajął Sydon i przez 13 lat oblegał Tyr. Wspierał powstanie żydowski przeciwko Babilonowi, w wyniku czego doszło do konfliktu z Nabuchodonozorem. W 586 p.n.e. Jerozolima została zdobyta przez Babilińczyków. Za panowania Apriesa rozwinęła się żydowska gmina na Elefantynie. Na skutek buntu w armii zostaje pozbawiony władzy w 571 p.n.e. i pojmany przez Amazisa a następnie wydany ludowi i uduszony. Inne wersja wydarzeń to śmierć Apriesa 22 marca 569 p.n.e. w bitwie wojsk Amazisa z Nabuchodonozorem, gdzie walczył prawdopodobnie po babilońskiej stronie. Jak podaje Herodot, Apries  został pochowany przez Amazisa w grobach świątynnych w Sais.

570 - 526
  

Amazis ( Ahmose II )

• Hr smn-mAat

• sA-nt spd-tAwi

• sA-nt-spd-tAwi , stp-nTrw

• Xnm-ib-ra

• jaH-msi(w) , (sA-nt , sA-wsiri) , Amosis _(Man) 

Być może skoligacony z Apriesem, ojciec Psametyka III, mąż Tanetchety. Będąc ministrem Apriesa przejął władzę jako uzurpator. Odparł atak Babilończyków i podbił część Cypru. Zawarł przymierze z Krezusem królem Lydii oraz Polikratesem z Samos. Poślubił Ladike, Greczynkę z Cyreny. Faworyzował Greków, kupcom greckim nadał miasto Naukratis i liczne przywileje umożliwiające niebywały wzrost potęgi gospodarczej tego niezależnego miasta. Zezwolił na zakładanie innych greckich osad i miejsc kultu w Delcie. Jeden z dokumentów zaświadcza o wyprawie do Nubii w 41 roku panowania Amazisa.  Rozbudował świątynię Neith w Sais, w Memfis wzniósł sanktuarium Izydy (Herodot), zbudował świątynie w Abydos i Mendes, nilometr w świątyni Sepa i inne budowle w oazie Baharija i Heliopolis. Pochowany został w okręgu świątynnym w Sais. Amazis uznany został za jednego z sześciu wielkich egipskich ustawodawców, jak również zaszczycony przez Greków tytułem jednego z "Siedmiu Mędrców".

526 - 525

Psametyk III

• ... ...

• ... ...

• ... ...

• anx-kA-n-ra , anx-kA-ra

• psmtk , Psammecherites _(Man) , Psammenitos _(Man) 

Syn Amazisa. Panował zaledwie kilka miesięcy. Zdradzony przez jednego ze swych sprzymierzeńców, Fanesa z Helikarnasu, przegrał z Persami bitwę pod Peluzjum, wysofał się do Memfis. Po długim oblężeniu miasto skapitulowało. Psametyk próbował jeszcze wzniecać bunty, jednak został ukarany śmiercią przez Kambyzesa.