|
|
||
|
Dynastię zapoczątkowali czterej władcy bardziej wyróżniający się od swych
poprzedników, nomarchów. Trzej z nich, o imieniu Antef i jeden Mentuhotep.
Wszyscy uwikłani byli w walki z królestwem herakleopolitańskim. Interesujące, że
ich imiona horusowe sugerują aspiracje do większej niż faktycznie sprawowana,
władzy. Antef II nazywa się Królem Górnego i Dolnego Egiptu,
podczas gdy jego władza nie sięga dalej niż do X nomu w Górnym Egipcie, a Antef
III przyjmuje imię
Hr nxt nb-tp-nfr, Horus
Nechetnebtepnefer
(Piękny i
Silny Obrońca). Trzech Antefów zostało pochowanych w grobach na terenie Dra
Abu el-Naga, w miejscu położonym na północ od tebańskiego płaskowyżu, nieopodal
miejsca gdzie rozpoczyna się droga wiodąca do doliny, znanej później jako Dolina
Królów. Ci nomarchowie tebańscy byli, de facto, najpotężniejszymi wasalami
prawowitych dynastii herakleopolitańskich, IX i X. Po wieloletniej rywalizacji z
Północą zdobywają władzę nad całym Egiptem. Mentuhotep Nebhebeptre jednoczy kraj
i utrwala władzę dając początek świetności Średniego Państwa.
|
||
0
Książę
nomu tebańskiego, protoplasta XI dynastii. Wg listy królewskiej z Karnaku,
poprzednik Mentuhotepa I. Często określany Antefem, synem Iku.
Prowadził
wojny z herakleopolitańskim królestwem (X dynastia). Zjednoczył pod swoją
władzą część kraju (Teby, Abydos, This) i rozciągnął władzę tebańską aż do
Dendera, oznacza to że podlegały mu I-VI nomy górnoegipskie. Na reliefie w
świątyni Montu w Tod przedstawiony jest wraz z Mentuhotepem i Antefami II i
III podczas składania ofiary Montu. Do Antefa I należy najwcześniejszy z
trzech grobów szeregowych z portykiem kolumnowym w nekropoli el-Tarif w 
Najwybitniejszy
władca noszący to imię. Dążąc do zjednoczenia kraju, walczył z sąsiednimi
nomarchami -XIII nom (Asjut), XV nom (Hermopolis), a także z
herakleopolitańskimi władcami - Cheti II i Merikare. Stela Hetepi z el-Kab i
Nauki dla króla Merikare wspominają o walkach Tebańczyków z
Herakleopolitami. Ostatecznie jednak Antef poszerzył swą władzę aż do X nomu
Antaeopolis w Górnym Egipcie. Grób Antefa II znajduje się w nekropoli
el-Tarif w 
Najwybitniejszy
król tego imienia, jeden z największych władców starożytnego Egiptu. Był
synem Antefa III i królowej Jah.
Syn
Mentuhotepa II Nebhepetre i królowej Tem. Objął tron po długoletnim
panowaniu ojca będąc w już zaawansowanym wieku. Swoje panowanie poświęcił
wznoszeniu i restauracji wielu budowli oraz wyprawom handlowym do Punt.
Pierwsza taka wyprawa udokumentowana jest na 8 rok panowania Mentuhotepa. Z
jedną z kobiet haremu imieniem Imi miał syna, Mentuhotepa IV, który jednak
nie jest wymieniany przez 
