|
|
|
|
Herakleopolitańscy
władcy, jak się ich powszechnie ocenia, intelektualiści, skądinąd stosunkowo
dobrze znani, a to z jakiegoś pięknego zabytku z tego okresu, a to z pomników
literatury i piśmiennictwa, czy wreszcie z kontaktów militarnych z nomarchami
tebańskimi, byli dynastami lokalnymi. Nie wspominają o nich tablice z Abydos i
Sakkary. Ich imiona są niemożliwe do uszeregowania, o datowaniu mowy być nie
może, przynajmniej w obecnym stanie wiedzy. Wyodrębnienie przez Manethona dwóch
dynastii z tego okresu wydaje się być błędem. Lista zamieszczona poniżej
prezentuje przypuszczalną (bardzo umowną) kolejność władców Herakleopolis i
nomarchów Asjut. Bazując na zniszczonych fragmentach Papirusu Turyńskiego można
przyjąć że lista powinna zawierać około dziesięć imion. Po ostatnim znanym nam z
imienia władcy, królu Merikare, rządy na północy sprawuje jeszcze kilku
efemerycznych nomarchów rozpaczliwie, lecz bez sukcesów, walczących z tebańskim
królestwem Mentuhotepa II Nebhepetre. |
||
